Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.
Polityka Prywatności       AKCEPTUJĘ
Okladka ksiazki dzieje muzyki

Dzieje muzyki

Bogusław Schaeffer

Dzieje muzyki nie stanowią monolitu. Istnieją obszary, na których muzyka rozwijała się bujnie; istnieją też tereny, na których kultura muzyczna niemal się nie zmieniała; istnieją wreszcie miejsca na świecie, w których zachowały się formy muzykowania tak proste, prymitywne, że na ich modelu buduje się sądy o początkach muzyki. Zazwyczaj traktujemy jej historię jako dzieje przemian. Muzyka europejska przechodziła takie przemiany, z każdym nowym pokoleniem pojawiała się nowa muzyka, w ciekawszych okresach jaskrawie kontrastująca z tradycją. Ale istnieją też antypody tej kultury, muzyka ahistoryczna, muzyka bez teorii, naturalna, a więc i niezmienna jak natura, np. muzyka ludów afrykańskich czy Eskimosów. Pośrodku znajdują się kultury muzyczne, które mimo swej kunsztowności pozostały trwałe, np. kultura chińska. W naszych czasach – w erze powszechnej komunikacji – pojawia się (mało skądinąd zachwycająca) szansa ogarnięcia przez europejskie modele melodyczne i harmoniczne wszystkich kultur, co równa się zatarciu cech egzotycznych kultur pozaeuropejskich. Dzieje muzyki – to przede wszystkim dzieje muzyki europejskiej, muzyki przez wieki rozwijającej się, tworzącej własną teorię i stale poszerzaną praktykę. Jej historię tworzą kompozytorzy (od XIII w.) - stąd też najwięcej o nich i w tych „Dziejach muzyki”. [ Wstęp]